Perşembe, Aralık 18, 2008 - mümkünse.
zaman bi' hayli hızlı geçio.. sen yolda giderken anlamıosun bile, üserine basdıın fay hattı da nerden çıkmış.. öyle bi' anda kendini zaman kırıkları içinde buluferiosun.. anlaşılmamış bi' korku filmine bakar gibi gözlerimi açıp kapattım. haır kabus deil.. kabusdan öte, rüa olmalıydı belki; mudlu bi' tebessüm konar yha hane sonunda dudağıma, ölleee. ama öyle deil işde, şu an böyle.. kabus olamadığı gibi rüa da olamıo bu durum.. gerçein ta kendisi.. zaman fay hattı gibi geçio işde gerçeimin üzerinden.. ne kadar haykırmaya çabalasam da ardından; elimden süzülüp kaçan palontlarım için yas tutma adına ağladığım gibi, beceremio bu vücud.. hergün geçib aynanın karşısına uzun uzun seyredebiliorum gözlerimdeki kan çanaını.. ama öyle bi' sürme gibi taşıorum, öyle makyajlı bi' kadının gözlerini sefer kibi sefiorum gözlerimdeki kan yıınını. bazen ucuna takılıb kalsam da gözlerimin, suyla çıkarmaya çabalasam da; o kanı, sefiorum içten içe.. diorum, zaman gidio ama bak, ayaklarım altında ezdiim çatlak yollar kibi, gözlerimde kırılıyor zaman.. içine düşmeqten korkmuorum, aksine ürkünç duruorum belki karşıdan.. zamanın tüyleri diken diken olmalıydı, şayed çok uzaklaşmamış olsaydı.. pehhhh! ben nedense bu günlerde acaib düşünür oldum saçma sapan şeyleri.. yaşantım hiç bu kadar renkarenk olmamışdı saçmalıklarla.. sefdim ben bu halimi.. mesela diorum kieğ, kulaıma gelen tınıyı cımbızla çekib alsam kulağımdan, kulak zarıma zarar fermeden ve adsam ayağımın altındaki fay hattı içine, daha bi' şen olmaz mı bu hayad.. yolculuğumuzda müziq serbestdir efenim, lüdfen yanınısdaki yolcuyu müziğin sesini biras daha fasla açdı die rahadsız edmeyinis.. çenenisi kapatıb dinneiniz siz de bi' zahmed.. hem siz.. hem siz ne cüredle benden daha ii bildinisi iddia edebilirsiniz.. ruhunuz yeterince tok olmalı ama, dönün bakın etrafınısa.. midesini dolduramayan insanların bare ruhlarını doyurmalarına isin ferinis.. yok, istemiorsanıs, buyrun ininiz.. şoför bey, bi' saniye saaağ çekin lüdfen. bu bay inecekmiş.. hayat için faslaca midesi dolmuş, bi' istifra molası fermek zorunda.. ama bis defam edelim lüdfen, o şayed defam edmek isterse, ürkerse bu ıssız derin bi' fayla bezenmiş yoldan, katılıfersin başka bi' yolculua. bu dörd teker üstünde istenmior efenim, yeterince açık mı? eed, baya modern zaman bu zaman işde.. ben bi' bayan, yanımda bi' bay! eskiden daha bi' moderndiq sanke bis.. yoxa ben mi cıvıdmışım.. huf! ama muhtemelen bıyıqsız olduğu içindi, yoxa bıyıklı bi' beyfendiden heb uzak durmaq istemişimdir.. ha, eed onun yüsünden. eed, senin yüsünden. ama sen de midesi yeterince dolu olanlardan biriydin; fe yarı yolda indin.. sanırım sonna kurtlar kabmış, kırmısı başlıklı kız sanarakdan seni. üsüldüm diemem, ne de olsa masal sonunda ei yürekli pi' afçı kelib kurtarıo seni.. ama benim masalım bugün nedense o kadar mudlu sonlu deil.. hatta sanırım yarım bi' masal benm masalım, çünkü zaman hiç bidmior ey ahali. ben koşturuorum, hatta onu kofalarken, geride bırakdığı fay hattına düşme tehlikesiyle bouşuorum üstelik. sonra bakıorum kieğ bnm de adımlarım çatlak fermiş.. tüm çatlaklar içiçe geçmiş, birinin ucundan tutmuşum işde ben de.. masal heb bööle defam edio efenim, yabıcak bişe yok, ama sanırım belki patlamış pabuçlarımı deiştirtebilirim. nedense ama bu aralar ayaklarım heb jackasslarımı arıo... yağmur, çamur, daldan kopan sarı yabrak, sonpahar işde aman ne bileim. ha ha, baya acaib oldu bu müzik çatlaklarım içinde, aynı müzik, aynı ses, ama bu bi' düet. pek küsel, çok küsel! iyi yolculuklar şoför bey..
|
|
KaLßi KaNaYaNLaR (yok) :: SeN KaNaR MıSıN? :: ßAk
|
Çarşamba, Şubat 27, 2008 - rengi: turunçu.
bi' katliam eylemi içine parmaqlarını daldırır gibi yalnıslıq.. yalnıslıqın rengi kırmısıdır normalde.. afacan bi' çocuq olub elime aldıım boya fırçasıyla turunçuyha boyuorum bana ösgü yalnıslıımı.. hiç kimsenin tadamadıı qadar yalnıslıq bulaştırıorum dudaıma.. boasım patlarcasına turunçu şarkılar fısıldıorum, sesim ziyan.. hiç sefmediim turunçu portakallar soyuorum, suyunu akıtıorum üzerime, kanepe qirleniyo, giysilerim yabış yabış.. umursamıorum; tadını da sefmiorum.. sonna turunçu ojem örtsün istiorum tırnaq kırıqlarımı.. her çatlaın üserine, o afacan çocuq şefkatiyle fırçaı sürüorum.. turunçu saçlarım turunç qesilio turunçu parmaq uçlarımla.. yalnıslıın qatliam eylemini hissediorum ucunda serçe parmaaağmın.. gülümsüorum!
yalnıslıq basen bi' tezat içinde qendine yoldaş bulabiliomuş;
öğreniorum..
içimdeqi afacan çocuq turunçu palonlart uçurtuo, turunçu parmaq uçlarındaqi çatlaqlara yha da turunçu saçlarındaqi kırıqlara aldırmadan.. afacan çocuumun içindeqi turunçu balıq oluorum, turunçu hayaller kurmaqsızın.. su/s/uorum!
|
|
KaLßi KaNaYaNLaR (3) :: SeN KaNaR MıSıN? :: ßAk
|
Perşembe, Şubat 14, 2008 - seekili seekili/m
bu çivisi çıkmış dünya içinde darbelere maruz qalmış ruhumu sarıb sarmaladı bi' el; ojeleri dökülmüş kırıq tırnaqlarım renklere büründü: yeşhil, pempe, turunçu, mafi, kırmısı, bordo ve daağ aklımda tutamadıım bi' sürü alaca renq yumaı.. yamurda ıslanmış tekir bi' kedinin önüne çileq kokulu bi' ipliq yumaı çıkması gibiydi varlıın.. mudlu olduum kadar şımarıq bi' edaya kapıldım..
tüm hırçınlıına sabredib yanında durulması ne güseldir şımarıq bi' çocua.. ve ne muhteşemdir eline tutuşturulan kalbli balonlar, balıqlı oyuncaqlar, qurbaaağlı çorablar... o çocuun balıqlı yastıq kılıfıyla sarmalanmış yastıında hange huzur içinde uyuduunu kim tahmin edebilir senden başka.. ve kim usulca koymayı akıl eder çantama çileqli sakıs kutusunu..
kutularca verilen bonibonları küçük yüreğimle renqsiz bi' zemine döküb o renq cümbüşüne gülümseyebilmeyi becerebildiim müddetçe yanımda olman ne küsel.. ve ne küsel pörtleq gözlerinle taklidimi yabıb beni güldürmeye çalışman..
seeki dolu yüreini usulca öbüorum,
seekili seekili/m!
|
|
KaLßi KaNaYaNLaR (1) :: SeN KaNaR MıSıN? :: ßAk
|
Perşembe, Temmuz 19, 2007 - .pempe pamuq helfa
arayıb bulacaq ve bitirmiş gibi sevinecekdim dağılmış hayatımı; bi' ay boyunca uğraşıb yabdığım pazıllara özenip. oysa bilmessin kutuyu ilk açtığında; bitirdiğinde bi' parça eksiq düşeceq yarım kalmışlığına. parçalar azaldıkça dudağıma yabışan pempe bi' pamuq helfa sefinciydi varlığım. şeker tadı ve pempe, yüzümdeki pembeliqle yarışırcasına acı. mudluluqun pempe bi' pamuq helfa olduunu bilirdim de, sefinmeden üsülmeye başlardım helfamın bidişine, daha dilim pempeye boyanmadan. o yüsden eksiq parça gibiydi içime gömdüklerim; etraf darmadağın edildiqten sonna bi' köşeden belivereceq kadar haindiler. pempeliq eline bulaşmadan daha, şeqer tadına üsülen bi' insana aır gelirmiş yitmiş bi' parçanın yerine oturması.
öğrendim;
basen tüm hayadının bi' ilmeq söqüğüne maruz kalabileceğini.
bi' parça kopar gider hayadından;
bi' puzzle hüz'nü çöker içine
ve
yidmiş bi' kare uğruna
tüm renqlerin solar arka cebinde.
|
|
KaLßi KaNaYaNLaR (1) :: SeN KaNaR MıSıN? :: ßAk
|
Salı, Hazirane 12, 2007 - sus/-uz.
uzaq baqmanın ince çizgisi batardı gözlerine, gör(e)mezdin. körlüq gözlerimden diline akardı.. dudağını yalayan gamsız bi' çocuğun rüzgara karşı yürürqen çektiği sancıyı tadardı dilin, dilimin kör sözleriyle vurulurqen. daha sözcük tüketmeden konuşur yha insan bazen, sözcüqsüz kelimelerin noktalama işaretlerini bırakır kulağıma belli belirsiz. anlama qıtlığı çeken kulağım saır kesilir bi' de dünya rengine. gri bi' çerçeve içine alır ellerim karanlığı. daha önümü göremezqen, dilimi yalayan rüzgar gri çerçeveli karanlığımı da savurur belqi saçlarının ucuna dokunup. bi' damla nem süzülür düşer rüzgara, dudağıma dokunup sancılansın die dilimin yükseq susuşları.
gözlerin susarqen gözlerime, dilim qurumuş susuzluğundan. dilini ıslatma daha, dilimi ıslatma.
|
|
KaLßi KaNaYaNLaR (3) :: SeN KaNaR MıSıN? :: ßAk
|
|
ßaLıqA dAİr
ßaliq
* KaRtOn KapAK
* Ne OLmAdIImA DaiR
* GeÇMi$
dÖküLeN sON kAnLar
|
