Pazartesi, Temmuz 28, 2008 - hafif.

kafası boş olursa insanın mudlu olurmuş.. mudlu olmak ne kelime, hafif olurmuş.. şu eski ayçiçeq yağı reklamındaki gibi, uçarmış insan o boş kafayla.. uyumazmış geceleri, sabahları, gündüzleri, akşamları.. gözbebeinden yaşlar dökülürmüş artık istemdışı daaağ bi' boşalsın dieğ kafatası.. oysha boş deilim kieğ, aklımdan geçenler aklından geçmio bile şu an.. gözbebeqlerinden geçio, ince ince..

düşünüodum daaağ, insan balıq içini tadar da, bilir mieğ içini balıqın.. düşünmedin zannımca.. ben düşündüm bugün, aaaazına kadart dolu olub boş sandıım kafamla.. yordum kafamı, ışıldasın dieğ işleyen demirt misali.. balıq içini düşünürken / balıq içimi yoqlarken aylardır elimi sürmediim boniponlart geldi aklıma. açdım dolapımı bakdım, salladım kutuları elimde içlerinden emin olmaq istercesine.. renkarenq olmalarını hayal eddim, renkarenq olduklarından şüphe duyarcasına..

sona nedense aklıma keldi üç danesi.. üç bonipont.. üç turunçu bonipont.. nie ayırdıımı düşündüm sona, içini bilmeq istedim balıqın.. poşfert dedi boş aklım, ısrar edmeye kalmadan sızladı kolumdaqi sıyrık.. denge kaybı sonucu duvartdan bana emaned.. içindeqi pirana diş göstertti balıqın, sızladıqça sıyrık acısı.. neyshe dedi sonna boş kafam, balıq içini tadmazsın saten; bilmeye de çalışma.. kafası boş olursa insanın, hafif olurmuş ne de ossaaa..


"  kırmısı bi' at  çizerdim
   kırmısı bi' at;
   pak
   pu da kafası.."

                                                                                                                           züffer balıq.