Çarşamba, Ekim 3, 2007 - hiç.
dilim kuruyacak bi' kaç saad içinde, ve boasıma dizilen bi' yutkunuşu tüküreceğim.. suya hasred yüz çizgilerimi hiçe sayaraq, teq bi' damlayı toprağa gömeceğim. yaşam filizlenmiyor.. zaman ne yağmuru ne de gübresi verilen nefeslerin. dikad ed şimdi bak, verdiğin gibi alabiliosun mu yha da aldığın gibi mi veriosun... cevab; hiç biri.. ben almadan veriorum.. al/a/madan.. bu sefer; aldanmadan.. çıkdığım seferlerde, ardımda herhange bi' yolcu bırakmadan..
pullarını döken bi' balıqın su üsdünde yakomoza hırçın bi' bakış adması kadar ani verdiğim her nefes.. elimi sıkmadan, cebimdeki aqrebe fatiha fısıltıları arasında veriorum nefesimi.. suyun üsdündeqi yakomoza gülereq; heb alıo yha hane, heb topluo yha güneşin cılız ışıltısını.. gözlerim kamaşmıo hiç, dudağımı ısırmıorum.. dişimde kan yoq.. kan koqusu genzimde.. nefesime karışıo.. hane verdiğim, aqrebi gömereq..
kan kaybından ölmüorum
hiç.
|
