Perşembe, Kasım 1, 2007 - ilk baskı.

kuru yabraqlar arasında demiri souq bi' bankda otururken, raslantıların ucuna takılıb yaÅŸam die önüne sürülen hikayesinden sıkıldı.. raflara kaldırılıb toz, kir, pas ve nem dördlüsünden oluÅŸan duvarlar arasında unutulacaq niteliqde bi' romandı varlığı.. kendisi 'roman' die tanımlamasdı bile, giriÅŸi doumuyla basidce Ã¶rülmüş, kurgulu bi' geliÅŸmeden yoksun bi' hayad, sonu başından tahmin edilebileceq türde.. en sefmedii cinsden, en basid bulduu ve okuyaraq çocuqluÄŸunu mahveddiÄŸini düşündüğü cinsten.. kadere inanmasqen; dahası, inanamasqen hayatının kurgulu geliÅŸme ihtiyacı bidmeq tükenmeq bilmes bi' kör kuyu gibiydi.. büyüdükçe büyüen ve insanı içine çeken.. damarlarındaqi kan reservi sıfırı tüketme çabasına giriordu, o daaaÄŸ kör kuyuya ilk adımını salmadan.. gerçe adımla sayılmasdı hayatın sonu; kurgulu bi' geliÅŸmeden yoksun hayatının sonunu, hiç sefmedii hikayelerin sayfalarını sayıb tükettiÄŸi gibi getiremiordu.. bunu düşüdüğü an o hiç sefmediÄŸi basid romanlara birden kanı kaynadı, başını bi' qıskançlık uÄŸultusu sardı.. kaç adım kaldığını sayaraq kestirmeq isterdi oysha heb hayatının sonunu.. toza bulanmaı, kirden nefes alamamaı, pasdan çürümei ve nemden mahvolmaı o da isderdi, boyun eerdi kaderine; eer raslantıya inansaydı ya da bu inancı kuvvedli olsaydı..

kaç adım kaldı die sayıb içine adladığı kör çukuru büyüdmektense, amerikanvari bi' modaya kapılıb tenini hiç tanımadığı bi' adamın gelmesini diledi.. okumaya meraklı o yabancı el belqi uzanır kurtarırdı onu bu hiç sefmediÄŸi sonu belli hikayelerden.. hikayesi hiç olmasındı onun; dördüncü, üçüncü, ikinci ve hadda ilk baskılardan usaq dursundu..