Perşembe, Kasım 15, 2007 - Enkoyu.

,

Enkoyu Yedi ( özel sayı)... DARBE

Ülke Gündemine;

Aydınların
Yazarların
Gazetecilerin
Sanatçıların

Gözüyle bakıp farklı renklerin Enkoyularıyla evet gerçekten yolumuza devam ediyoruz.
Yayındayız ( şimdilik  :) )

Pazartesi, Kasım 12, 2007 - renksiz kelebeqler.

sessizliq kesqin bi' bıçaq savuruordu qonuşmayan ağsına.. ne parçalanan dudaqlarına aldırıor; ne de dişleri arasından usulca sızan kanı umursuyordu.. o ara beyninde dolaşan kelebeqlerin kanadlarını incidmeqle meşguldü.. içindeqi anlamsız acının başlangıç noqtası gibiydi.. acı onda başlıor, onda büyüor, onda daılıor ama hiç onda ölmüordu.. akıb gidiordu dişleri arasından.. beyaz incilerin arasında bi' damla kan.. hiç hazedmedi, hazedemedi bu tadı o an.. çocuqluunu alıb kucaına oturttuğu zamanlarda aklına gelirdi heb elindeqi kesiqlere dilini dokundurduğu.. mudlu ederdi dilinin ucundaqi ılık sıvı; qırmısı koku gensine dolardı da hiç aldırmasdı.. inadına keserdi sanke elini, inadına dokundururdu dilini kesiqlerine.. şimdi inadına unutuor gibiydi ellerini..

beynindeqi kelebeqler bir bir savruluordu yere.. sessizliq ona ne derece acı veriorsa; o, o derece zarar veriordu kelebeqlere.. tüm renkler karıştı.. beceriksiz bi' ressam gibi renksiz kombinasyonlar üretiordu kelebeq kanadlarından.. beynindeqi her kanadlı varlıın canına okuordu.. baba meslei gibi özümsemişdi ruhsuzluunu.. ruhsuz bedeni aldırmıor, baırmıor, dil edmiordu başladdıı vahşete.. içinde yaratılan vahşeti düşünüor, ince ince kanıordu karşı koyamadan.. dişleri ala boyanırken daha bi' sarsıordu beynindeqi kelebekleri.. ve aklını altüst ediordu karışık renklerr.. hiç bi' kanad kalmasındı; hiç bi' resim güzel olmasındı aklında.. çocuqluunu kovar gibiydi kucaından.. gidecek hiç bi' yeri olmayan çocuk çirkin resimler ardına sıınıordu.. çirkin resimler kelebeq kokuordu.. sessizliq kesqin bıçaını köreltmeye hasırlanırqen beyni kelebeq ölüsü gibiydi.. hiç bi' kanat çırpmıor, hiç bi' renk algılanmıordu artıq. tüm kelebeqleri renqsiz ve aklı karışıq renklerden darmadaın.

tüm kelebeqleri öldü.. o, usulca dişlerinin arasından dudaına kayan sıcak kırmısılığı elinin tersiyle silmedi bile.. yutkundu.. yutkundu ve içindeki anlamsız acı başlangıç noktasına geri döndü..

tüm kelebeqleri öldü.. 

9.11.2007 12:58

Perşembe, Kasım 1, 2007 - ilk baskı.

kuru yabraqlar arasında demiri souq bi' bankda otururken, raslantıların ucuna takılıb yaşam die önüne sürülen hikayesinden sıkıldı.. raflara kaldırılıb toz, kir, pas ve nem dördlüsünden oluşan duvarlar arasında unutulacaq niteliqde bi' romandı varlığı.. kendisi 'roman' die tanımlamasdı bile, girişi doumuyla basidce örülmüş, kurgulu bi' gelişmeden yoksun bi' hayad, sonu başından tahmin edilebileceq türde.. en sefmedii cinsden, en basid bulduu ve okuyaraq çocuqluğunu mahveddiğini düşündüğü cinsten.. kadere inanmasqen; dahası, inanamasqen hayatının kurgulu gelişme ihtiyacı bidmeq tükenmeq bilmes bi' kör kuyu gibiydi.. büyüdükçe büyüen ve insanı içine çeken.. damarlarındaqi kan reservi sıfırı tüketme çabasına giriordu, o daaağ kör kuyuya ilk adımını salmadan.. gerçe adımla sayılmasdı hayatın sonu; kurgulu bi' gelişmeden yoksun hayatının sonunu, hiç sefmedii hikayelerin sayfalarını sayıb tükettiği gibi getiremiordu.. bunu düşüdüğü an o hiç sefmediği basid romanlara birden kanı kaynadı, başını bi' qıskançlık uğultusu sardı.. kaç adım kaldığını sayaraq kestirmeq isterdi oysha heb hayatının sonunu.. toza bulanmaı, kirden nefes alamamaı, pasdan çürümei ve nemden mahvolmaı o da isderdi, boyun eerdi kaderine; eer raslantıya inansaydı ya da bu inancı kuvvedli olsaydı..

kaç adım kaldı die sayıb içine adladığı kör çukuru büyüdmektense, amerikanvari bi' modaya kapılıb tenini hiç tanımadığı bi' adamın gelmesini diledi.. okumaya meraklı o yabancı el belqi uzanır kurtarırdı onu bu hiç sefmediği sonu belli hikayelerden.. hikayesi hiç olmasındı onun; dördüncü, üçüncü, ikinci ve hadda ilk baskılardan usaq dursundu..

Cuma, Ekim 19, 2007 - sıra sende.

deişikliği seferdi her insan yha; belqi deişirim die deişikliq qatmak istedi hayatına. deişim gereq bu duman tos buludunu daıdmaya die geçirdi içinden.. evrim gibi olmayacaqdı ama; itirazı başından belliydi.. o aynı kalıcaqdı, duman tos buludu içindeqi kendisi olucaqdı yhine.. sadece deişiqlik sarıcaqdı etrafını. bi' kılıf uydurma çabası olduğunu düşünüyordu; miniq beyni yhine ukalalıq taslıyordu bedenine..

-iileşiceksin! seni kurtarıcam bu duman tos zincirinden.

oysha alışıqdı o duman tos karmaşasına. bedenini uyuşturuordu beyninin küstah düşünceleri.. iileşmeq kimin derdiydi. deişim beynine gereqli die düşündü bi' an. beyni üşüdü; korkudan.. ane eteqi çekiştiren cılız ürkeq bi' çocuq gibi takıldı düşüncelerine beyninin.. sona bedeninin duman tos bulutunu deli bi' coşku sardı.. ayaqda bile durması zorqen coşquya qabdırdı qendini, keyiflendi.. beynini örten saçlarını daıddı. gitarın teli üçüncü kes qoparken yanındaqi adama sarıldı.. sımsıqı.. beyni fe dudaqları birleşdi, aklındaqi adama fısıltıyla bi' name mırıldandı:

-"ben biddim, sen de bid; ben öldüm, şimdi sen de"..

/sıra sende.

Saturday, Ekim 6, 2007 - ölüm ko/-r/kusu.

ölüm korkdu tırnaqlarımdan..

kırıq tırnaklarım; ölüm kokdu.. ölüm kokusu; ölmek korkusu.. tadını hiç bilmediğin bi' adamı öslemeqtir azraili beklemeq.. azraili beklemeq; tadını hiç bilmediğin bi' adamın gidişini qapıdan geçirmeqdir.. bi' tas su yoq ellerimde.. su sıkıntısı, kuraklıq, yahud semanın tuttuğu yağmur orucu deildir sebeb.. musluğa acıdım..

acıdım/acındım.. teq bi' damlaya çoq gördüm gözümün bebeqini.. bebeqini büyüddüm gözümün; elimdeqi boş tasa bakaraq, tadını hiç bilmediğim adam kapının kirişi altından geçip küçülürqen.. azraile eşdeerdi alt dudaqımdaqi diş izleri.. varlıqını duyumsayıb dokunamadığım hafayı içime çeqtim ölüm kokusundan beynim uyuşurqen.. midem bulandı su sıkıntısından, elimdeqi boş tas qubquru; tadını bilmediğim adamın yasından.. siyah oje yakışır kırıq tırnaqlarıma; azrailin vücudu beyas bayraq çekerqen hayata.. ölüm ak/-dı; beyas/-dı.. ölüm akdı; tırnaqlarımdan..

yaradmaq derd/-dir;

tanrı için.