Salı, August 19, 2008 - pempe pamuq helfa'ya dair.

yere uzandığında insan, gökyüzünün mafiliği karşısında hatıralarına dokunur.. sırtında söküb atamadığı bi' leke vardır, her dokunduğunda yükün ikiye katlanır.. sökülüb atılmadığı gibi, vazgeçilmezdir o leke.. lise de bölüm öğretmeninin söölediği gibi, nedeni niçini yoktur bazı şeylerin.. ve nedeni niçini olmicaktır bu vazgeçilmezliğin.. öölece kabul edersin, sırtındaki lekeyi.. gökyüzünün altında yükün hafiflesin istersin, ve uzanırsın leke üstüne, yere.. bu zamana kadar taşıdığın leke bu saatten sonra seni taşısın istersin.. hatıralar diyarına girdiğin andır, yelkovanın akrebi kovaladığı o saat..

sakladığım ne az hatıra var, ve o yük böölesine aır.. bilmiorum.. yere uzandığım şu an aklımdan geçen tek şey pempeye boyamaq karşımdaki mafiliği.. pempe pamuq helfa isteip de alamayan binlerce çocuğun barındığı şu dünyada yaşamaya defam ediceksem eer, pempe olmalıydı gökyüsünün renki..  bu nedenle istedim aslında gün içinde pempe bi' pamuk helfa almanı.. kendin için.. içine habseddiğin o masum çocuq için..

bi' başıma yere uzanamıorum ben.. dokunduğum o pek az hatıra beni içine çekicek sanıorum.. bu nedenle her defasında çocuqluum da benle serilio yere.. pempe kuru boyasını çıkarıb elinden, uzanabildiği yere kadar pempeye boyuyo gökkubbei.. pempe kesilio her yer.. dudaklarımısa biraz pempe pamuq helfa bulaşmış, seyrediorus sonra pempe dünyayı.. sırtımdaki leke hafiflio.

sefersin mieğ gerçekten bilmiorum, ne acı.. sadece; gün içinde, bi' tek pempe pamuq helfa..


*rica ederim.

2008-11-01 17:27:10 - ...

2008-10-05 14:38:25 - -